Advisering bij Hongerstaking

Het thema

Elke hongerstaker heeft recht op medische begeleiding door een (vertrouwens)arts. Van deze arts wordt verwacht dat hij/zij de keuze van de patiënt om niet te eten zal respecteren en de patiënt adequaat zal voorlichten over de nadelige gevolgen van een hongerstaking. De Johannes Wier Stichting probeert door educatie en voorlichting een bijdrage te leveren aan een correcte en professionele behandeling van hongerstakers en ondersteunt artsen die zich geconfronteerd zien met hongerstakende patiënten.
In Nederland komen hongerstakingen meestal voor onder mensen in een machteloze positie, zoals asielzoekers en gedetineerden. De zaak van de zogenoemde 'witte illegalen', die in 1998 middels een collectieve voedselweigering een verblijfstatus wilden afdwingen, is in Nederland een bekend voorbeeld. Tot nog toe is er in ons land niemand aan de gevolgen van een hongerstaking overleden.


Honger naar Recht, Honger als wapen

De meeste hongerstakingen duren enkele dagen tot enkele weken, totdat de eisen van de hongerstaker (deels) worden ingewilligd of hij tot het inzicht komt zijn doel niet te kunnen bereiken. Maar wat te doen als de persoon in kwestie doorgaat met hongerstaken en dreigt te sterven? Heeft iemand in dit geval het recht om te sterven? Of mag de overheid ingrijpen en een arts vragen dwangvoeding toe te dienen? En mogen artsen aan dat verzoek voldoen? De KNMG en de Johannes Wier Stichting zijn hierover heel duidelijk: artsen mogen nooit meewerken aan het onder dwang voeden van mensen die bij volle verstand hebben aangegeven dit niet te willen.

Meer informatie over dwangvoeding

Richtlijn voor penitentiaire artsen betreffende de medische begeleiding bij een honger en/of dorststaking opgesteld door de Forensisch Medische Maatschappij Utrecht i.s.m. JWS.

Mr. Dr. Pauline Jacobs promoveerde in 2012 op het onderwerp'force-feeding of prisoners and detainees on hunger strike'. In een inleiding van een refereeravond van JWS op 14-2-2013 ging zij in op het dilemma van het recht op zelfbeschikking van de gedetineerde versus de verantwoordelijkheid van de Staat (concreet in de persoon van de gezondheidszorgprofessional) voor de gezondheid van de hongerstaker.

Naar aanleiding van vragen uit het land over het belang van nazorg na beëindigen van een honger- en dorststaking heeft JWS in mei 2013 een standpunt daarover opgesteld.

Wat doet de JWS?

De Johannes Wier Stichting heeft als doel het bevorderen van een professionele en deskundige begeleiding van hongerstakingen. De belangrijkste activiteiten zijn de organisatie van een cursus medische begeleiding van hongerstakers voor sociaal geneeskundigen. Ook is in 2000 een boekje uitgegeven met handvatten voor medisch personeel.

 

Producten

Brochure 'Honger naar Recht, Honger als Wapen'Dit praktische boekje biedt gezondheidspersoneel handvatten voor de medische begeleiding van hongerstakers. Het bevat naast veel informatie over uiteenlopende aspecten die hulpverleners tegen kunnen komen bij hongerstakingen ook een groot aantal adressen en telefoonnummers van relevante organisaties.
Lees online
Download (pdf 440 Kb)
Bestel

Verslag van de Studiedag Hulpverlening bij Hongerstaking
Deze studiedag vond op 4 februari 2000 plaats. Het doel was onder meer te discussiëren over een aantal punten die van belang zijn voor de begeleiding van een hongerstakende.
Lees online 
 

Overige bronnen


 

 


Johannes Wier Stichting: de mensenrechtenorganisatie van en voor artsen, verpleegkundigen en paramedici. De Johannes Wier Stichting mobiliseert professionals in de gezondheidszorg voor de bevordering van mensenrechten.




doneer direct
online